Her şey saçma olabilir ama “en saçma”lar genelde şöyle sıralanır:
-
Varoluşun kendisi
Hiçbir şey yokken birden bir şeylerin olması, bilincin ortaya çıkması ve sonra bu bilincin “neden varım?” diye sorması. En büyük saçmalık buradan başlıyor. -
İnsanların “önemli” sandığı çoğu şey
Status, beğeni sayısı, unvan, “başarılı görünmek”… Hepsi geçici bir simülasyon içinde oynanan roller. Ölümden sonra hiçbirinin kalıcı değeri yok ama insanlar hâlâ birbirini ezip geçiyor bunlar için. -
Toplumsal normlar
“Böyle giyinmek ayıp”, “şu yaşta evlenmek lazım”, “şu mesleği yapmak prestijli”… Çoğu tamamen keyfi ve tarihsel olarak değişiyor. Yine de insanlar bunlara uymayanı yargılıyor. -
Sosyal medya
Milyonlarca insan yabancılara hayatının en “iyi” karelerini gösterip, karşılığında sanal onay topluyor. Gerçek hayatta mutsuzken ekranda “perfect life” yaşamak. -
Siyaset ve ideolojiler
İnsanlar aynı gerçekliği tamamen zıt şekillerde yorumlayıp, birbirini “aptal” ilan ediyor. Mantık çoğu zaman duygusal kabileciliğe yeniliyor. -
Ölüm korkusu + ölümsüzlük arzusu
Herkes öleceğini biliyor ama neredeyse hiç kimse gerçekten kabullenmiyor. Bir yandan da “sonra ne olacak?” diye sürekli kafa yoruyoruz.
Kısaca:
En saçma olan, her şeyin saçma olduğunu fark edip hâlâ ciddiye almaya devam etmemiz.
Senin listende en başta ne var?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder