Koch’a göre bilinç, evrende kendiliğinden var olan bir olgu ve yalnızca kendisi için gerçek. Bilinçli bir varlık, kendini deneyimleme yetisine sahiptir; uykuda veya anestezi altında bilinç geçici olarak devre dışı kaldığında, kişi kendisi için var olmaktan çıkar. IIT ise bilinci, kendisine neden-sonuç etkisi yapabilen bir yapı olarak tanımlar. Bu teoriye göre bilinç, fiziksel bir sürecin ötesinde, sistemin kendine yönelik bir tür nedensel güce sahip olmasıyla ortaya çıkar. Bilincin fiziksel bir sistemin, örneğin beynin yapısına bağlı olduğunu vurgular; dolayısıyla bilincin yalnızca bir simülasyonla sağlanamayacağını savunur.
Koch’un kitabında sorguladığı ana sorulardan biri, zihnin maddeyi nasıl etkilediğidir. Descartes’tan bu yana çözülmeye çalışılan bu sorun, IIT kapsamında, bilincin sistemin yapısındaki nedensel ilişkilerle açıklanabileceği görüşüyle ele alınır. Koch, idealizm ve fizikalizm gibi geleneksel yaklaşımları değerlendirir ve IIT’yi bu yaklaşımlara alternatif olarak sunar. Özellikle panpsişizm gibi yaklaşımlarla IIT’nin arasındaki farklara değinir ve bilincin sadece belirli yapılarla sınırlı olduğunu, dolayısıyla her şeyin bilinçli olamayacağını savunur.
Koch ayrıca, beyin ve bilgisayar simülasyonları arasındaki farklara dikkat çeker. IIT’ye göre, bir bilgisayar veya yapay zeka, insana benzeyen bilinçli bir yapıya sahip olmayacaktır, çünkü sadece bir simülasyondur ve bilincin gerektirdiği nedensel güce sahip değildir. Bu açıdan, büyük dil modelleri gibi yapay zeka sistemlerinin bilinç kazanamayacağını, çünkü insan beyninin karmaşık ve organik yapısının sunduğu bağlantıları sağlamadıklarını savunur.
Özetle, Koch'un kitabı bilinç konusundaki geleneksel felsefi ve bilimsel yaklaşımlara meydan okuyan derinlemesine bir inceleme sunar ve Entegre Bilgi Teorisi aracılığıyla bilinci anlamaya yönelik kapsamlı bir bakış açısı sağlar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder